Saltar al contenido

Cartel

Hoxe é dezasete de maio, día das letras galegas, día no que celebramos a publicación de Cantares gallegos (Vigo, 1863)  de Rosalía de Castro. Hoxe recordamos a unha autora que chegou a Galicia para quedarse, que namorou do galego e que impulsou a literatura para a infancia nesta lingua. Este dezasete de maio o dedicamos a María Victoria Moreno, a muller que tivo unha fermosa historia de amor co galego.

María Victoria Moreno naceu en Cáceres no ano 1939. Os vinte e seis anos comeza a traballar de mestra de lingua castelá en Lugo, e será alí onde a autora comece a súa relación co galego.

A partir do ano 1971 María Victoria escribía principalmente en galego. Nesa época a escritora mudouse a Pontevedra, lugar onde impartiría clase de galego de forma clandestina.

En 1973, o réxime retiraría a mestra o seu pasaporte por falar e ensinar galego. Nese mesmo ano publicaría a súa primeira obra en galego Mar adiante.

María Victoria impartiu clase en galego, escribiu en galego e creou espazos, coma unha librería onde atopar esta literatura a que deu vida.

María Victoria Moreno escribiu principalmente para un público infantil e xuvenil, inda que tamén traballou a poesía e a literatura para un público mais maior.

O final da súa vida escribiu un ensaio, Diario da luz e a sombra (XERAIS) onde recolle a súa experiencia na loita contra o cancro de mama. Finalmente, no ano 2005, a autora perdería a batalla contra esta enfermidade deixándonos a súa obra e os bos recordos dos seus alumnos.

María Victoria Moreno. Ilustración

"Eu non son alófona porque o que practico, se é que escribo, podería definirse coma unha amorosa autofonía (…). A miña relación con Galicia e a miña opción pola súa lingua é simplemente unha historia de amor. ”

 Potcast

 Neste potcast colaboraron: Suso Díaz, Francisco Narla, Irene Penas, Manrique Fernández, Nacho Alonso, Eli Ríos, Beatriz Maceda, José Rodriguez, Sabela Pedreira, Francisco Castro e Andrea Jamardo. Coa colaboración de Sabela González e Gálix.

Producción do equipo do Recuncho do lector, Juan Carlos Jiménez e Guillem León.

 

Sobre a súa obra

 

Á hora de publicar, o seu maior auxe deuse na lingua de Castelao e, por iso, a continuación pasaremos a falar das súas obras máis importantes.
Mar adiante, Sada, Ediciós do Castro, 1973: Mar adiante é a primeira novela en lingua galega de María Victoria Moreno e unha das novelas fundadoras da literatura infantil en galego. Unha mestra contoulles un día aos compañeiros que viña de poñer escola nun barco, o Arroás. Como non a creron, e ela sabe que non o soñou, escribe a historia para que os rapaces a coñezan. Sabemos entón de Miguel, un vello mariñeiro, que fixo un barco cando soubo que o mestre ameazara aos rapaces con tiralos ao mar cos libros ao pescozo se non sabían a táboa do sete. E púxolle tripulación: un poeta, un debuxante, un amigo das estrelas e unha cociñeira velliña e garimosa, Lola. Non faltaban, claro, o capitán, e mais a mestra. No barco os nenos aprenden cousas que non veñen nos libros: a historia dos mozos náufragos aos que o patrón rico non quixo acudirlles, a de Mariquiña, que se fixo amiga dun lobo a quen agora todos os veciños queren e coñecen como Garimoso, a da illa dos paxaros que escaparon da persecución dos homes da aldea, que seica querían protexer as colleitas, a historia de amor imposible entre un vagalume e o Luceiro, que sae antes e marcha despois para que o vexa a súa amada, e mais a de Lola, que lles fixo unha árbore de Nadal con argazos camiñando sobre o mar e logo quedou durmida para sempre.
• Leonardo e os fontaneiros, Vigo, Galaxia, 1986: É unha narración que se publicou por primeira vez no ano 1986 e que desde entón se convertiu nun dos libros máis buscados por pequenos e grandes, pois aínda que foi escrito pensando en lectores de doce anos, ó final, como sucede con toda literatura de calidade, acabou sendo unha obra para todos. Conta as historias que lle suceden a Antón e mais a Leonardo. O primeiro é un neno que se chama Antón Andrade Asorei e que cursa oitavo. O segundo, a pesar do nome, non é un rapaz, senón un can; polo tanto carece de apelidos. Ó longo do libro suceden moitas cousas, tanto a Antón como a Leonardo. Quen as conta é Antón. E sabe contalas moi ben.
• Anagnórise, Vigo, Galaxia, 1988: Unha fermosa novela de amor que figura entre os libros máis lidos e admirados pola mocidade galega

O protagonista principal de Anagnórise é Nicolau Arís, un rapaz con problemas que un día decide deixar os estudios no Instituto e marcha a Madrid co propósito de encontrar a uns amigos que se dedican a negocios relacionados co tráfico da droga. A viaxe en autostop faina cunha muller intelixente, de nome celosamente oculto, que o recolle na estrada, e coa cal fala durante as horas que pasan xuntos dentro do coche. Os diálogos, sempre áxiles e ocurrentes, pero tamén naturais, van revelando a rica personalidade de ambos. Xa no destino, Nicolau e a súa amiga ocasional sepáranse sen que o rapaz saiba o nome dela. Ó remate, despois de que Nicolau entre en contacto cos compañeiros que o agardan en Madrid, irá buscar a súa amiga. Só entón saberá o seu nome.
• Guedellas de seda e liño, Vigo, Galaxia, 1999: Unha novela chea de contrates, na que a nobre delicadeza do ambiente pacego habitado polos seus protagonistas contrasta vivamente coa ruindade sempre ao axexo dalgúns personaxes que por alí roldan. Escrita coa pulcritude estilística e o rigor construtivo que caracterizan a literatura da autora de Anagnórise, esta novela prescinde das convencións máis rutineiras da narrativa xuvenil e convídanos a compartir un mundo complexo, unhas veces radiante e outras veces noxento, que ten no amor a súa última e verdadeira xustificación.
• Diario da luz e a sombra, Vigo, Xerais, 2004: A escritora María Victoria Moreno recolle neste libro a súa experiencia e reflexións como enferma de cancro de mama. Unha crónica literaria de beleza desconcertante, de sinceridade asombrosa, escrita dende a serenidade e a coraxe de quen sabe que unha doenza, por grave que for, non muda a personalidade de ninguén, se non que apenas resalta os trazos característicos de cadaquén. Velaí a mirada humilde, froito dun optimismo sensato, de quen posúe a convicción de que nunca é tempo de abrirlle as portas á desolación. Velaí, a grandeza literaria dun texto que devolve ao lector ou a lectora a ilusión necesaria para conservar todo aquilo que confire á vida un valor, até entón quizais subestimado: descubrir nas rutinas diarias pequenos praceres insospeitados, establecer vencellos afectivos ou amorosos, ou contar coa serenidade suficiente para enfrontar os contratempos do devir cotián. Destilación de vida en estado puro. A lectura deste diario literario proporciónanos a posibilidade de esculcar os territorios da luz e a sombra da alma humana. Achegarse a estas páxinas cheas de coraxe, enchidas de humor e tamén dalgunhas bágoas, constitúe un exercicio de humildade e de confianza nas posibilidades dos seres humanos. Esa é a aposta pola vida e pola esperanza á que nos convida María Victoria Moreno.

1

¡Hola Recuncheir@s!

Hace un año subimos la primera entrada al blog, el 21 de noviembre para ser exactos. Tendría que haber escrito esto una semana atrás, pero la verdad es que se me pasó por completo.

No comenzamos en esta aventura quienes hoy estamos en ella, si algunos, pero no todos, fue nuestra jefa quien lo comenzó todo; es jefa porque ella nos unió, nos mostró un proyecto que le hacía mucha ilusión y esa ilusión me la contagió. Buscamos nombres en castellano y gallego, no recuerdo que nos hizo decantarnos por este.

Una vez nombrado, presentamos a otras dos personas lo que ambas queríamos, sí, ambas, me había convencido, y como Alicia siguió al conejo blanco a través de la madriguera, yo seguí a mi mejor amiga a través de esta aventura.

Queríamos que esto fuera para siempre, que dentro de muchos años pudiéramos seguir con esto, yo quiero que sea así, y de momento lo estamos consiguiendo, hemos mejorado un poco desde la primera entrada que subimos hace un año; tras esa entrada solo vino otra y después tuvimos el blog muy parado, no sabíamos que hacer, qué escribir o cómo enfocar este proyecto, cuando comenzamos al cien por cien como ahora fue solo meses después.

Supongo que esto no es solo una entrada nostálgica que me ha dado por escribir, sino un momento de reflexión, un instante en el que echo la vista atrás y vienen a mi mente todos aquellos que nos han ayudado, editoriales tales como: Xerais, Urco, Círculo Rojo, Galaxia, Luhu, Max Estrella Ediciones, Esfera De Libros, SM… O autores que nos han dado difusión como Loola Pérez, José Rodríguez, Ledicia Costas, Eli Ríos, Alexandra Osbourne o los que se me olvidan.

Supongo que eso es todo por ahora, espero que dentro de un año pueda escribir otra entrada conmemorativa de estas.

Por aquí os dejo el enlace de la primera entrada que escribimos y subimos: https://orecunchodolector.es/presentacion/

Por último, y para nada menos importante, quiero daros las gracias a vosotros, tenemos apoyo de algunas editoriales y escritores, pero sin vosotros y vosotras esto no sería lo que es ahora. Sin lectores, esto no sería O Recuncho Do Lector.

¡Un saludo y hasta la próxima lectura!

Ola a todas e todos! Xa chegou septembro e con el a Volta o cole a moitas novidades, que é o que nos trae aquí.

EDICIÓNS XERAIS

 

Comezamos falando do premio Torrente Ballester de Narrativa en Lingua Galega, 2016.

Portada de luns de Eli Ríos

  • Título: luns
  • Autora: Eli Ríos.
  • Páxinas: 152
  • Formatos: papel e Epub.
  • Encuadernación: Rústica cosido a fío.

Sinopse:

Nerea ten a vida organizada. Pode considerarse unha muller con éxito dentro do estándar que marca a sociedade: é funcionaria, ten unha filla e un fillo, casada e con casa propia. No entanto, un luns recibe un diagnóstico de cancro de mama que o cambia todo. Vai morrer e ten apenas dous meses por diante e mil cousas pendentes por facer, que non poden ficar sen resolver. Moi pouco tempo e á vez suficiente para se decatar de que a súa realidade non lle permite encontrar un modo de se enfrontar á situación. Coa certeza da morte pairando en cada recuncho toma consciencia dunha realidade que non sempre é o que parece. Unha realidade oculta a plena luz do día."Luns", gañadora do Premio Torrente Ballester de novela en 2016, está escrita cunha técnica arriscada, valente e innovadora, que prescinde de adobíos e consegue conmover, logrando facer partícipe a quen a le das circunstancias que acontecen no día a día de Nerea.

Portada de A señorita Bubble

A señorita Bubble

  • Titulo: A señorita Bubble
  • Autora: Ledicia Costas
  • Ilustrador: Andrés Meixide.
  • Colección: sopa de libros
  • Páxinas: 168
  • Formatos: papel e Epub
  • Encuadernación: 
  • Rústica cosido a fío
  • Sinopse:

A xente da vila sentiu un odio repentino pola señorita Bubble desde o mesmo día da súa chegada. A inventora apareceu por sorpresa unha mañá solleira, conducindo un convertible que funcionaba a vapor, e instalouse naquela vivenda que levaba tantos anos deshabitada. Repudiárona polo seu atavío, polos seus inventos, polo seu singular xeito de vivir. Ninguén sospeitaba o que en realidade sucedía no interior da mansión da señorita Bubble.

O segredo do avó

  • Título: O segredo do avó
  • Autor: Carles Cano
  • Traductora: Anair Rodríguez
  • Ilustrador: Federico Delicado
  • Colección: sopa de libros
  • Páxinas: 120
  • Formatos: Papel
  • Encuadernación: 
  • Rústica cosido a fío
  • Sinopse:

María e Miguel gustan dos contos que o seu avó Nicolás inventa para eles. Un día pregúntanlle en que se inspira para crealos. El dilles que saen do seu cerebro e que sería capaz de inventar tantas historias como pelos ten na cabeza. Os nenos non perderán a ocasión de retalo para seguir gozando das súas narracións.

Chega a segunda parte de Nemo. O rapaz sen nome de Davide Morosinott.

Consulta aquí a ficha de: Nemo. O rapaz sen nome

Nemo. O xigante de pedra

  • Título: Nemo. O xigante de pedra
  • Autor: Morosinotto,Davide
  • Traductora: Alonso Seisdedos, María del Carmen
  • Colección: MILMANDA
  • Páxinas: 192
  • Formatos: Papel
  • Encuadernación: 
  • Rústica cosido a fío
  • Sinopse:

Segunda entrega das aventuras de Nemo, o príncipe indio que oculta o seu verdadeiro nome para protexer a súa vida e a dos seus dous novos amigos, Ashlynn e Daniel. Xuntos percorren Europa descifrando misterios e fuxindo dos seus inimigos, dos que polo de agora se deron salvado grazas á intelixencia pouco común de Nemo e á lealdade de Ashlynn e Daniel.Varios contendentes dispútanse Bundelkhand, e Nemo, para salvar o seu reino, terá que renunciar ao seu nome e cruzar o océano na procura dun misterioso tesouro. O príncipe de pel escura, arrastrado polas correntes, fuxirá lonxe. En compañía de Daniel, de Ashlynn e do seu inseparable can Nautilus, sobrevoará Europa a bordo da súa aeronave. Praga é a meta. Alí vive un rabino que talvez poida axudalo a descifrar o enigma necesario para atopar o tesouro. Pero terá que facelo antes de que Madame Zeta e os escarlatas acaben con eles.Un mundo de criaturas lendarias, gólems e símbolos misteriosos envolve a vida do príncipe indio e dos seus compañeiros de viaxe. Entrementres, a néboa cobre as calellas de Praga, do mesmo xeito que os segredos escurecen o pasado de Nemo e os detalles da súa perigosa misión.

O neno mariñeiro

  • Título: O neno mariñeiro
  • Autor: Bernadino Graño
  • Colección: Narrativa.
  • Páxinas: 144
  • Formatos: papel e epub
  • Encuadernación: Rústica cosido a fío
  • Sinopse:

Elías, o afillado de Agustina, naceu no Seixo de Darbo, nunha casiña branca e de pedra. Pouco despois, nos tempos arrepiantes da guerra de España, naceron o seu irmán e a súa irmá, e a familia asentouse en Cangas, onde sempre se sentían as gaivotas. Alí, no barrio mariñeiro do Forte, dominaban os cheiros a pesca, a roupas de auga, a redes, e había un secadoiro de polbo e peixe. O mar estaba a rentes e rosmaba como un dragón desexoso de engulir a xente, con ventos que galgaban e miañaban como grandes feras.Novela de carácter autobiográfico, no ronsel de "Fins do mundo" e "Profecía do mar", obras esenciais na traxectoria literaria de Bernardino Graña, relata aqueles días de infancia, de fame e naufraxios nunha vila mariñeira do Morrazo, nos primeiros anos da guerra. Escrita cos fíos da memoria, retrata sen nostalxia e con humor a sociedade á intemperie da galerna e dos malos ventos de mar aberto, na que, a pesar das penalidades, a rapazada respiraba o aire salitroso con alegría. "O neno mariñeiro" é unha alfaia da literatura galega da memoria escrita por un clásico contemporáneo.

Falemos de teatro comezando polo IX Premio Manuel María de literatura Dramática Infantil, 2016

O valo

PORTADA

  • Título: O valo
  • Autor: Carlos Labraña
  • Ilustradora: Nuria Díaz
  • Colección: biblioteca dramática galega
  • Páxinas: 64
  • Fornatos: papel
  • Encuadernación: 
  • Cartonado
  • Sinopse:

No medio dun deserto, que se estende até onde alcanza a nosa vista, o Soldadiño de chumbo, un neno soldado, chanta unha bandeira e coloca un valo de arame, xusto onde no seu mapa marca a fronteira. Do outro lado do valo, Sahara, a rosa do deserto, unha rapaza abandonada, que foxe da guerra, trata de convencelo de que a deixe pasar, xa que está procurando un pozo onde saciar a súa sede. Xaora, sentados de costas, mirando as estrelas fugaces no firmamento, Sahara e o Soldadiño comparten idéntico ceo e comprenden que só na procura dos seus soños atoparán a liberdade.Peza dun único lance para dous personaxes, "O valo" propón unha emocionante reflexión sobre a igualdade e a paz entre todas as persoas e comunidades. Premio Manuel María de Literatura Dramática Infantil 2016, o xurado salientou “o carácter sobresaliente” desta peza que ten a guerra de Siria como pano de fondo.

XXIII Premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais, 2016:Suite Artabria

  • Título: Suite Artabria
  • Autor: Manuel Lourenzo.
  • Colección: Biblioteca Dramática Galega
  • Páxinas: 128
  • Formatos: papel
  • Encuadernación: Rústica cosida a fío
  • Sinopse:

Suite Artabria, de Manuel Lourenzo é un conxunto de tres pezas («Orzán», «O fulgor das atochas» e «Alerta na rúa do Pozo») con elementos comúns, concibidas, segundo o xurado, «como un roteiro por algúns dos espazos máis representativos da Coruña»: o Orzán, as Atochas e a Falperra. Trátase dun paseo pola intimidade escura e visceral dunha cidade amada polo autor, a través de tres barrios nos que se desenvolve cadansúa historia criminal, tecida en ambientes marxinais e con personaxes da realidade actual: perdedores, buscavidas, amargados, especuladores e corruptos que se enfrontan a situacións límite. A tonalidade da obra introdúcenos nunha atmosfera abafante que emprega unha linguaxe directa e, por momentos, poética, moi axeitada para expresar a deriva destes seres tristes e ao tempo dispostos a todo para garantír a súa supervivencia

Rosalía de Castro e o poder sexual

PORTADA

  • Título: Rosalía de Castro e o poder sexual
  • Autora: María Xosé Queizán 
  • Colección: ensaio
  • Páxinas: 152
  • Formatos: papel
  • Encuadernación: Rústica cosido a fío
  • Sinopse:

Rosalía de Castro é unha das escritoras que mellor comprendeu e reflectiu na súa obra, tanto poética como narrativa, a sedución, entendendo esta como o poder sexual que os homes exercen sobre as mulleres. Quere isto dicir que a primeira escritora galega no século XIX, recoñecida e valorada na actualidade por todos, ten como leitmotiv da súa obra a sexualidade e o poder patriarcal. Antes de que se estudase e se lle dese nome ao patriarcado, esta galega xa foi pioneira, con orixinalidade e con audacia, nun tema vixente na actualidade, causante dun holocausto que non se frea. Nas novelas e ensaios rosalianos e en boa parte da súa poesía a muller é a principal protagonista, unha muller que padece os efectos do abuso do patriarcado, tanto no aspecto político como emocional, sendo, como sinala Kathleen March, “a opresión da muller o seu tema único”.María Xosé Queizán reúne aquí sete ensaios de temática rosaliana, dende o introdutorio, que lle dá título, no que se estuda o carácter feminista de toda a obra rosaliana, pasando polos que abordan o amor e o suicidio na obra poética, até os dedicados á súa consideración a través da historia e á persecución que sufriu no seu tempo. Complétase o libro con media ducia de poemas e dous relatos nos que Queizán homenaxea a nosa primeira escritora.

h2>KALANDRAKA

CARTA A UN PROFESOR MOZO

  • Título: CARTA A UN PROFESOR MOZO
  • Autor: Philippe Meirieu
  • Traductor: Henrique Harguindey 
  • Colección: biblioteca de pedagoxía
  • Páxinas: 144
  • Formato: papel.
  • Encuadernación: rústica.
  • Sinopse: 

“Quixera tentar procurar convosco o que funciona na cerna
do oficio, ese fogar mitolóxico de onde parte o esencial da nosa
enerxía e de onde vén tamén, nos momentos de depresión,
o noso desazo. Quixera amosarvos que, malia a avalancha
de disposicións máis ou menos oficiais e a complexidade da nosa
institución escolar, malia o peso das tarefas administrativas
que temos que realizar cada día, malia o formatado dos nosos
alumnos a través da mediocridade televisiva, malia as presións
sociais que se exercen sobre nós dende todas as partes,
malia a desaparición –no noso ambiente escolar e en moitas
das nosas reunións de profesores– de toda pegada de poesía,
é aínda posible que a transmisión aconteza na clase
e que de súpeto o oficio teña, daquela, sentido…”
Philippe Meirieu é unha das personalidades máis destacadas
da actualidade en Francia no campo das Ciencias da Educación.
Recoñecido polos seus textos e intervencións públicas en favor
dunha visión progresista da escola e da educación, nesta “Carta
a un profesor mozo” reflexiona sobre o oficio dos profesores
na actual sociedade e aborda cuestións da formación deste gremio
nas súas diversas vertentes: deontoloxía, ética, desenvolvemento
cultural e didáctico, claves cidadás...
Redactouna en 2005, recén chegado ao cargo de director
do Instituto Universitario de Formation de Maîtres de Lyon.
Trátase dun ensaio para o profesorado máis novo con indicacións
que van dende a acción docente entendida como parte
de proxectos conxuntos a escala de centros, ata a existencia
de proxectos de centro enfocados ao alumnado, pasando
pola convición de que a educación debe ser inclusiva,
consideracións sobre as avaliacións, a necesidade de traballar
con esixencia, ou o funcionamento das escolas como institucións
abertas á cidadanía.
A calidade didáctica e a súa intensa participación nos principais
debates sobre a orientación dos programas de educación
en Francia afloran nas páxinas do libro: lectura imprescindible
construída con vigor intelectual. O propio autor asina un limiar
redactado especificamente para esta edición en galego.

A TERRA DE ANNA
UNHA HISTORIA SOBRE O CAMBIO CLIMÁTICO

PORTADA

  • Título: A TERRA DE ANNA
    UNHA HISTORIA SOBRE O CAMBIO CLIMÁTICO
  • Autor: JOSTEIN GAARDER
  • Traductor: DAVID A. ÁLVAREZ
  • Colección: Narrativa.
  • Páxinas: 160
  • Formatos: papel
  • Encuadernación: rústica.
  • Sinopse:

“…Mais na Noitevella do ano en que Anna celebrou
o seu décimo aniversario, non nevara nin nas alturas
nin nos vales. A xeada había xa tempo que chantara
os dentes na terra, pero á parte de manchas aquí e acolá,
na montaña non había neve. Mesmo o impoñente cumio
sobresaía vergoñentamente espido baixo o ceo, desposuído
do branco abrigo invernal. Entre os adultos murmurábase
algo de «quentamento global» e «cambio climático»,
e Anna tomou nota desas novas palabras. Por primeira vez
na súa vida, tivo a impresión de que o mundo se estaba
deteriorando…”
O día do seu cumpreanos, Anna recibe como agasallo
un vello anel cun rubí. A partir de aí -como a Casandra
do mito grego- a rapaza comeza a ter soños premonitorios.
Unha noite é transportada desde a súa idílica cabana na montaña
norueguesa ata o mundo desolado e agonizante no que vive
a súa bisneta Nova, en 2082: o mar incrementara moitos metros
o seu nivel e o planeta perdera a maior parte da súa riqueza,
o deserto avanzara por todos os continentes, destruíranse
numerosos ecosistemas e miles de especies de plantas e animais
extinguíranse ou estaban en vías de desaparición. Ao espertar
dese pesadelo, Anna e o seu amigo Jonas, xunto co doutor
Benjamin, tentarán advertir a humanidade do perigo para evitar
a catástrofe natural: o abuso do petróleo, a emisión descontrolada
de CO2 á atmosfera, a deforestación das superficies arboradas…
son moitas as ameazas reais e pouco o tempo para invertir
a tendencia destrutiva que aboque a un escenario tan apocalíptico.
O antigo anel que lle entregaran polo seu aniversario resultará ter
máis importancia do que parecía.
Dirixida a lectores xuvenís e a público adulto, “A Terra de Anna”
aborda o desafío medioambiental: a cabalo entre o pasado,
o presente e o futuro, entre os seus ingredientes destacan
a emoción e o misterio. Jostein Gaarder volve apostar por unha
protagonista feminina, curiosa, idealista e valente para abordar
as grandes cuestións sobre o mundo, a humanidade e a vida

MAIS DE COMPAÑÍA

PORTADA

  • Título: ANIMAIS DE COMPAÑÍA
  • Autor: MANUEL LOURENZO GONZÁLEZ
  • Ilustrador: ÓSCAR VILLÁN
  • Colección: xogo de palabras.
  • Idiomas: galego, castellano
  • Páxinas: 36
  • Formato: papel
  • Encuadernación: Cartoné
  • Sinopse:  

Esta era unha vella moi vella
á que chamaban dona María.
A pobre vivía soa, moi soa,
sempre triste e aburrida.
Unha mañá subiu ao monte…
A vella dona María subiu un día ao monte e volveu cunha caixa
na que gardara varios bechiños silvestres para que lle fixesen
máis levadeira a súa soidade. Aconteceu daquela que unha veciña
curiosa e algo lingoreteira quixo saber que había dentro.
Dona María contoullo, mais a muller entendeu algo que nada tiña
que ver coa realidade. A partir de aí, armouse en toda a vila
unha tremenda confusión que chegou a alarmar as autoridades.
Que habería de certo no misterioso recipiente da anciá?
“Animais de compañía” é un relato construído a partir dun xogo
de palabras que amosa o moito que pode variar a percepción
dos acontecementos ao iren pasando de boca en boca.
Estes versos rimados e cheos de humor animan os lectores a xogar
por si mesmos formando e deformando a linguaxe; unha proposta
que nos remite á obra de clásicos como Lewis Carroll.
O texto de Manuel Lourenzo González vai acompañado nesta nova
edición polas ilustracións de Óscar Villán: co seu estilo persoal
e co apoio dun intenso colorido, as imaxes destacan pola
expresividade dos personaxes e por reflectir con sinxeleza
e eficacia o divertido xogo de palabras.

Ola a tod@s

O outro día desprazámonos a feira do libro de Vigo para ir a sinatura de Eli Ríos quen, ademais de asinar un dos seus libros, respondeunos un pa de preguntas.

Sobre a autora

Eli Ríos é unha autora galega que escribe poesía, libros infantís, ensaio.

Algúns títulos:

  • Nós escoitando o badalo de Marienplatz (Poesía)
  • Marta e a píntega (infatil)
  • Mulleres bravas da nosa historia: María Victoria Moreno (Ensaio)

 

Aquí tedes o audio da pequena entrevista que fixemos este xoves na feira do libro de Vigo.

Dende aquí agradecer a libraría cartabón que nos avisaran e a autora por responder as preguntas e asinar o exemplar que levamos.

Ir a descargar

***

Si quieres leer más entrevistas puedes hacerlo desde aquí.